Vigo, España
El presente trabajo analiza el tratamiento que la negociación colectiva dispensa a la adaptación del entorno laboral por razones de discapacidad y de salud. Para ello, se parte de una delimitación conceptual de ambos conceptos, destacando la concepción integral de la salud y el modelo social de discapacidad. A continuación, se examina el papel del diálogo social, con especial atención a los AENC en la promoción de estas materias, para pasar, finalmente, al análisis de una muestra de convenios colectivos recientes, para identificar tendencias, carencias y avances en su regulación, poniendo de relieve el carácter todavía incipiente y asistemático de sus cláusulas y la necesidad de reforzar su dimensión preventiva y su función como instrumento clave para la inclusión y la permanencia en el empleo de los colectivos afectados.
This article examines how collective bargaining addresses workplace adaptation in relation to disability and health. It begins by clarifying the conceptual foundations of both notions, emphasising a comprehensive understanding of health and the social model of disability. It then considers the role of social dialogue -particularly the Agreements for Employment and Collective Bargaining (AENC)- in shaping these issues. The analysis subsequently turns to a selection of recent collective agreements in order to identify emerging trends, gaps and regulatory developments. The findings show that such provisions remain largely incipient and fragmented, underscoring the need to strengthen their preventive dimension and to consolidate their role as a key instrument for promoting labour inclusion and sustaining employment.
O presente traballo analiza o tratamento que a negociación colectiva dispensa á adaptación da contorna laboral por razóns de discapacidade e de saúde. Para iso, pártese dunha delimitación conceptual de ambos os conceptos, destacando a concepción integral da saúde e o modelo social de discapacidade. A continuación, examínase o papel do diálogo social, con especial atención aos AENC na promoción destas materias, para pasar, finalmente, á análise dunha mostra de convenios colectivos recentes, para identificar tendencias, carencias e avances na súa regulación, poñendo de relevo o carácter aínda incipiente e asistemático das súas cláusulas e a necesidade de reforzar a súa dimensión preventiva e a súa función como instrumento crave para a inclusión e a permanencia no emprego dos colectivos afectados.