Santiago de Compostela, España
Pese a la afectación directa que el derecho a la desconexión digital tiene en el ámbito laboral, su regulación de referencia se encuentra actualmente contenida en la Ley Orgánica 3/2018, de 5 de diciembre, de Protección de Datos Personales y garantía de los derechos digitales. En ella, el legislador se ha limitado al simple reconocimiento del derecho a la desconexión digital, dejando en manos de la negociación colectiva su materialización al considerar que es este el instrumento más adecuado, por la flexibilidad que ofrece, para su desarrollo en cada ámbito de negociación, teniendo en cuenta la naturaleza y objeto de la relación laboral. No obstante, como se expone en este trabajo, la elección de esta vía por parte del legislador se ha manifestado, al menos hasta el momento, insuficiente para garantizar el derecho a la desconexión digital de las personas trabajadoras.
Despite the direct impact that the right to digital disconnection has in workplace, its reference regulation is currently contained in Organic Law 3/2018, 5 December, on the Protection of Personal Data and Guarantee of Digital Rights. In this law, legislator has limited himself to simply recognizing the right to digital disconnection, leaving its implementation to collective bargaining, considering that this is the most appropriate instrument, due to the flexibility it offers, for its development in each area of negotiation, taking into account the nature and purpose of the employment relationship. However, as this paper explains, the legislator's choice has proved, at least so far, to be insufficient to guarantee workers right to digital disconnection.
Pese á afectación directa que o dereito á desconexión dixital ten no ámbito laboral, a súa regulación de referencia atópase actualmente contida na Lei Orgánica 3/2018, de 5 de decembro, de Protección de Datos Persoais e Garantía dos Dereitos Dixitais. Nela, o lexislador limitouse ao simple recoñecemento do dereito á desconexión dixital, deixando en mans da negociación colectiva a súa materialización ao considerar que é este o instrumento máis axeitado, pola flexibilidade que ofrece, para o seu desenvolvemento en cada ámbito de negociación, tendo en conta a natureza e obxecto da relación laboral. Non obstante, como se expón neste traballo, a elección desta vía por parte do lexislador tense manifestado, cando menos ata o momento, insuficiente para garantir o dereito á desconexión dixital das persoas traballadoras.