Barcelona, España
El presente artículo examina la configuración jurídica del contrato de concesión de servicios cuando su objeto son los servicios públicos locales, con especial atención a la transferencia del riesgo operacional como elemento definidor frente al contrato de servicios. A partir del examen de la Directiva 2014/23/UE y la Ley 9/2017, de Contratos del Sector Público, se analiza cómo el concesionario debe asumir una exposición real a las incertidumbres del mercado, particularmente en lo relativo al riesgo de demanda y de suministro. Asimismo, se aborda la interacción entre esta transferencia de riesgos y el principio de equilibrio económico-financiero ¿que se erige en límite necesario para garantizar la viabilidad y continuidad del servicio¿, así como los mecanismos de control económico-financiero y jurídico de la gestión privada por parte del concesionario.
This article examines the legal framework of local public service concession contracts, with particular attention to the transfer of operational risk as the defining element distinguishing them from service contracts. Through the analysis of Directive 2014/23/EU and Spain¿s Public Sector Contracts Act 9/2017, it explores how the concessionaire must assume real exposure to market uncertainties, particularly regarding demand and supply risks. It further addresses the interaction between this transfer of risks and the principle of economicfinancial balance ¿which serves as a necessary safeguard to ensure the viability and continuity of the service¿ as well as the economic-financial and legal control mechanisms governing the private management carried out by the concessionaire.
Artikulu honek zerbitzu-emakidako kontratuaren konfigurazio juridikoa aztertzen du, xedea tokiko zerbitzu publikoak direnean, eta arreta berezia jartzen dio eragiketa-arriskuaren transferentziari, elementu definitzaile gisa, zerbitzu-kontratuen ordez. 2014/23/EB Zuzentarauaren eta Sektore Publikoko Kontratuen 9/2017 Legearen azterketa oinarri hartuta, emakidadunak merkatuko ziurgabetasunen benetako arriskua bere gain hartu behar duela analizatzen da, batez ere eskari- eta hornidura-arriskuak. Halaber, arrisku-transferentzia horren eta oreka ekonomiko-finantzarioaren printzipioaren arteko interakzioari heltzen zaio ¿printzipio hori ezinbesteko muga da zerbitzuaren bideragarritasuna eta jarraitutasuna bermatzeko¿, bai eta emakidadunak kudeaketa pribatua ekonomikoki, finantzarioki eta juridikoki kontrolatzeko dituen mekanismoei ere.