Acceso usuarios
The European Commission has recently launched a proposal for a Directive to promote repair. In this paper we critically analyse the drafting process in order to understand the resulting policy options. We consider that although the ambition of the Directive was low from the beginning given the limited policy options, it became even worse during the consultation period. The selection of barriers to repair was limited, and manufacturers pushed for a narrow and closed form of Right-to-Repair (R2R) that transferred all control over the potentially emerging repair market to them. Some information measures were proposed so as to increase transparency, potentially increasing the administrative burden on independent repairers, along with measures to encourage repair when under legal guarantee. This Directive fails to promote repair or help independent repairers overcome access barriers, nor does it allow member states to go beyond the limits imposed in the Directive itself.
A Comisión Europea lanzou recentemente unha proposta de Directiva para fomentar a reparación.
Neste artigo analizamos cun enfoque crítico o proceso de redacción para comprender as opcións políticas resultantes. Consideramos que, aínda que a ambición da Directiva era escasa desde o principio -dadas as limitadas opcións políticas-, empeorou aínda máis durante o período de consulta. A selección de barreiras á reparación foi limitada, e os fabricantes premeron a favor dunha forma estreita e pechada de Dereito a Reparación (R2R) que lles transfería todo o control sobre o mercado de reparación potencialmente emerxente. Propuxéronse algunhas medidas de información para aumentar a transparencia, o que potencialmente aumentaría a carga administrativa dos reparadores independentes, xunto con medidas para fomentar a reparación con garantía legal. Esta Directiva non fomenta a reparación nin axuda aos talleres independentes a superar as barreiras de acceso, nin permite aos estados membros ir máis aló dos límites impostos na propia Directiva.
