Acceso usuarios
Celem prezentowanego artykułu jest zwrócenie uwagi na podstawowe zagrożenia doświadczane przez osoby podejmujące migracje zarobkowe, oraz wywołane tym wyzwania dla sfery współpracy międzynarodowej, praw człowieka i polityki społecznej. Zgodnie z szacunkami organizacji międzynarodowych ponad trzy procent ludności świata zamieszkuje obecnie poza państwem swego pochodzenia. Migracje stały się istotnym narzędziem wyrównywania szans ekonomicznych, oraz poszerzania przestrzeni wolności osób dyskryminowanych przez tradycyjne uwarunkowania społeczne. Równie często transnarodowa mobilność zarobkowa staje się źródłem różnorodnych zagrożeń dla sfery praw człowieka. Wstępne fragmenty niniejszego artykułu poświęcone zostały analizie doświadczanych przez migrantów zarobkowych zagrożeń dla sfery praw człowieka. W kolejnych fragmentach opracowania przedstawione zostały podstawowe ramy prawne, kształtujące sytuację osób podejmujących mobilność w ramach różnych etapów procesu migracyjnego. Mam tu na myśli zarówno przyjęte w ramach MOP i ONZ konwencje o charakterze uniwersalnym, dokumenty wytworzone w ramach regionalnych struktur współpracy, jak również specyficzne dokumenty prawodawstwa krajowego. Artykuł zwraca ponadto uwagę na wyzwania stojące przed sektorem polityki społecznej w zakresie minimalizacji negatywnych konsekwencji ruchów migracyjnych. Szczegółowe regulacje polityki społecznej stanowią odzwierciedlenie ogólnych interesów ekonomicznych, politycznych i demograficznych państwa. Stosunkowo często nie są zatem zbieżne z potrzebami i aspiracjami wszystkich kategorii migrantów, bądź z interesami obywateli pragnących wyjechać za granicę. Kolejny fragment artykułu poświęcony został aktywności aktorów społeczeństwa obywatelskiego na rzecz minimalizacji negatywnych konsekwencji mobilności zarobkowej, oraz bezpośredniego wsparcia migrantów. Przemiotem mojej szczególnej uwagi stanie się analiza efektywności przyjętych dotychczas dokumentów ochrony prawnej migrantów, oraz specyficznych regulacji polityki społecznej w zakresie minimalizacji negatywnych konsekwencji transnarodowej mobilności zarobkowej.
The article is focused on the relationships between the sphere of labour relations, social policy and the transnational labour mobility. The growing scale of international labour migrations becomes a source of many challenges for international human rights law and the social policies of sending and receiving countries. According to the International Organization for Migration (IOM) more than 3 percent of the world's population lived outside the country of origin in 2010. Migration has become an important tool contributing to the positive social changes in numerous developing countries. International labour mobility very often improving the economic and social situation of migrants, which positively affects the sphere of human rights. Equally often transnational labor mobility becomes a source of a variety of problems in the context of human rights. The initial part of this article is devoted to the analysis of the most common human rights risks experienced by migrants. The second part of this article is focused on the legal situation of migrants during the different stages of migration processess. I will closely examine the provisions of the UN and the ILO conventions concerning migrant workers’ rights, documents adopted by the regional international organizations, as well as selected documents of the national legislation. I will point out the current challenges facing the sector of social policy aimed at minimizing the negative consequences of migration flows. Social policies are often a reflection of the general political interests and the demography of the state. Its provisions are often not relevant to the needs and aspirations of all categories of migrants, or the interests of citizens wishing to migrate. The next part of the article is focused on the activities of civil society actors to minimize the negative social consequences of labor mobility as well as direct support to migrants. The aim of my particular attention is the analysis of the effectiveness of the already adopted documents concerning legal protection of migrants, and the specific social policy regulations, in terms of minimizing the negative social consequences of transnational labour mobility. The aim of this article is to draw attention to the most important problems experienced by the international labour migrants
