Barcelona, España
El mundo contemporáneo atraviesa una fase de transformación sistémica caracterizada por la interconexión de múltiples crisis que configuran una “policrisis” global. Fenómenos como el cambio climático, la degradación ambiental, las tensiones geopolíticas, las crisis energéticas y migratorias, la fragmentación económica y la aceleración tecnológica evidencian el agotamiento progresivo del orden internacional liberal. La creciente inestabilidad del orden internacional se ha visto intensificada por conflictos recientes, el debilitamiento del multilateralismo y la erosión de la hegemonía estadounidense en un contexto de transición hacia un mundo multipolar o “multiplex”. Paralelamente, emergen nuevas formas de gobernanza y cooperación, especialmente a través del bloque BRICS+, que refleja la demanda del Sur Global por una mayor representación, así como la búsqueda de modelos alternativos de desarrollo. Este proceso no implica únicamente una redistribución del poder, sino también una transformación epistemológica y normativa del orden mundial, en la que coexisten múltiples racionalidades políticas y culturales. Esta introducción analiza la transición actual como un cambio estructural profundo que redefine las bases del orden internacional contemporáneo.
O mundo contemporâneo atravessa uma fase de transformação sistêmica caracterizada pela interconexão de múltiplas crises que configuram uma “policrise” global. Fenômenos como as mudanças climáticas, a degradação ambiental, as tensões geopolíticas, as crises energéticas e migratórias, a fragmentação econômica e a aceleração tecnológica evidenciam o esgotamento progressivo da ordem internacional liberal. A crescente instabilidade da ordem internacional foi intensificada por conflitos recentes, pelo enfraquecimento do multilateralismo e pela erosão da hegemonia dos Estados Unidos em um contexto de transição para um mundo multipolar ou “multiplex”. Paralelamente, emergem novas formas de governança e cooperação, especialmente por meio do bloco BRICS+, que reflete a demanda do Sul Global por maior representação, bem como a busca por modelos alternativos de desenvolvimento. Esse processo não implica apenas uma redistribuição do poder, mas também uma transformação epistemológica e normativa da ordem mundial, na qual coexistem múltiplas racionalidades políticas e culturais. Esta introdução analisa a transição atual como uma mudança estrutural profunda que redefine as bases da ordem internacional contemporânea.
Il mondo contemporaneo sta attraversando una fase di trasformazione sistemica caratterizzata dall'interconnessione di molteplici crisi che configurano una «policrisi» globale. Fenomeni quali il cambiamento climatico, il degrado ambientale, le tensioni geopolitiche, le crisi energetiche e migratorie, la frammentazione economica e l'accelerazione tecnologica evidenziano il progressivo esaurimento dell'ordine internazionale liberale. La crescente instabilità dell'ordine internazionale è stata ulteriormente intensificata dai conflitti recenti, dall'indebolimento del multilateralismo e dall'erosione dell'egemonia statunitense in un contesto di transizione verso un mondo multipolare o «multiplex». Parallelamente, emergono nuove forme di governance e di cooperazione, in particolare attraverso il blocco BRICS+, che riflette la richiesta del Sud Globale di una maggiore rappresentanza, nonché la ricerca di modelli alternativi di sviluppo. Questo processo non comporta soltanto una redistribuzione del potere, ma anche una trasformazione epistemologica e normativa dell'ordine mondiale, nella quale coesistono molteplici razionalità politiche e culturali. La presente introduzione analizza l'attuale transizione come un profondo cambiamento strutturale che ridefinisce le basi dell'ordine internazionale contemporaneo.
The contemporary world is undergoing a systemic transformation characterized by the interconnection of multiple crises that form a global “polycrisis”. Phenomena such as climate change, environmental degradation, geopolitical tensions, energy and migration crises, economic fragmentation, and accelerated technological development reveal the progressive exhaustion of the liberal international order. The growing instability of the international order has been intensified by recent conflicts, the weakening of multilateralism, and the erosion of US hegemony within a transition toward a multipolar or “multiplex” world. At the same time, new forms of governance and cooperation are emerging, particularly through the BRICS+ bloc, which reflects the Global South’s demand for greater representation and the search for alternative models of development. This process involves not only a redistribution of power but also an epistemological and normative transformation of world order, in which multiple political and cultural rationalities coexist. This introduction interprets the current transition as a profound structural shift that redefines the foundations of the contemporary international order.
El món contemporani travessa una fase de transformació sistèmica marcada per la interconnexió de múltiples crisis que configuren una “policrisi” global. Fenòmens com el canvi climàtic, la degradació ambiental, les tensions geopolítiques, les crisis energètiques i migratòries, la fragmentació econòmica i l’acceleració tecnològica evidencien l’esgotament progressiu de l’ordre internacional liberal. La creixent inestabilitat de l’ordre internacional s’ha vist intensificada pels conflictes recents, el debilitament del multilateralisme i l’erosió de l’hegemonia nord-americana en un context de transició cap a un món multipolar o “multiplex”. Paral·lelament, emergeixen noves formes de governança i cooperació, especialment a través del bloc BRICS+, que reflecteix la demanda del Sud Global d’una major representació, així com la recerca de models alternatius de desenvolupament. Aquest procés no implica només una redistribució del poder, sinó també una transformació epistemològica i normativa de l’ordre mundial, en què coexisteixen múltiples racionalitats polítiques i culturals. Aquesta introducció interpreta l’actual transició com un canvi estructural profund que redefineix els fonaments de l’ordre internacional contemporani.