Este trabajo analiza el concierto social como instrumento jurídico de colaboración entre las administraciones públicas y las entidades del Tercer Sector para la prestación de servicios sociales, colocando especial atención a su compatibilidad con los principios de estabilidad presupuestaria y sostenibilidad financiera. El objetivo es evaluar cómo esta fórmula, orientada a garantizar la continuidad y calidad de los servicios sociales, puede desarrollarse sin comprometer el equilibrio de las finanzas públicas. La metodología, de carácter cualitativo y jurídico-dogmático, combina el análisis normativo de la legislación estatal y autonómica con una revisión de la doctrina académica especializada en la materia. El artículo ofrece una reflexión crítica sobre los desafíos financieros del concierto social, especialmente ante una creciente demanda social y la presión sobre el gasto público, proponiendo medidas para reforzar su viabilidad económica, su transparencia y su integración en una planificación presupuestaria estratégica, sostenible y responsable.
Colaboration between public administrations and third sector entities for the provision of social his paper analyzes the social concert as a legal instrument for colservices, paying special attention to its compatibility with the principles of budgetary stability and financial sustainability. The objective is to evaluate how this formula, aimed at guaranteeing the continuity and quality of social services, can be developed without compromising the balance of public finances. The methodology, which is qualitative and legal-dogmatic in nature, combines the normative analysis of state and regional legislation with a review of specialized academic doctrine specializing in the subject. The article offers a critical reflection on the financial challenges of the social concert, especially in the face of growing social demand and pressure on public spending, proposing measures to strengthen its economic viability, transparency, and integration into strategic, sustainable, and responsible budget planning.
Lan honetan gizarte-ituna aztertzen da, administrazio publikoen eta hirugarren sektoreko erakundeen arteko lankidetzarako tresna juridikoa izan dadin gizarte-zerbitzuak emateko, eta arreta berezia jartzen zaio aurrekontu-egonkortasunaren eta finantza-jasangarritasunaren printzipioekin bateragarria izateari. Helburua da ebaluatzea nola garatu daitekeen formula hori, zeina gizarte-zerbitzuen jarraitutasuna eta kalitatea bermatzera bideratuta baitago, finantza publikoen oreka arriskuan jarri gabe. Metodologia kualitatiboa eta juridiko-dogmatikoa da, eta Estatuko eta autonomia-erkidegoko legeriaren arau-analisia eta gaian espezializatutako doktrina akademikoaren berrikuspena konbinatzen ditu. Artikuluak gizarte-itunaren finantza-erronkei buruzko hausnarketa kritikoa egiten du, batez ere gizarte-eskaera gero eta handiagoa dela eta gastu publikoaren gaineko presioa dagoela ikusita, eta neurriak proposatzen ditu gizarte-itunaren bideragarritasun ekonomikoa, gardentasuna eta hura aurrekontu-plangintza estrategiko, jasangarri eta arduratsu batean txertatzea indartzeko.