Acceso usuarios
Os pagos por superficie son un instrumento chave da Política Agraria Común da Unión Europea. A pesar disto, a súa eficacia como ferramenta de apoio á renda dos agricultores vese debilitada polo fenómeno da capitalización. O obxectivo deste estudo é identificar o mecanismo polo cal os pagos por superficie estimulan a entrada de factores de produción agraria e examinar como as subvencións concedidas enforma de pagos por superficie transfórmanse en remuneración dos factores de produción. A metodoloxía de investigación utilizada inclúe a modelización económica e a análise marxinal. Demóstrase que os pagos por superficie modifican a asignación de recursos en comparación coa asignación impulsada polo mecanismo de mercado (o que se traduce nunha maior dedicación dos factores de produción á produción agraria da que se produciría en ausencia destas subvencións), e tamén afectan o nivel e a estrutura da remuneración dos factores de produción na agricultura. Levouse a cabo unha descomposición teórica da remuneración dos factores de produción en renda dos factores de produción non agrarios e renda da terra.
Area payments are a key instrument of the European Union’s Common Agricultural Policy.
However, their effectiveness as a tool for supporting farmers’ incomes is weakened by the phenomenon of capitalisation. The aim of this study is to identify the mechanism by which area payments stimulate inputs of agriculture production factors and to examine how subsidies granted in the form of area payments are transformed into remuneration for production factors. The research methodology used includes economic modelling and marginal analysis. It is demonstrated that area payments change the allocation of resources compared to the allocation driven by the market mechanism (resulting in a greater engagement of production factors in agricultural production than would be the case in the absence these subsidies) and also affect the level and structure of the
